هر جایی

شبی که گناه
در دستانت تاول زده بود
بالشی در دهانم
و خونابه ای مهیج در آغوشش
و من
با طعمی که زنهای زیادی به من داده بودند
بر دیوار افتاده
سایه ای
که مدام از ما عذرخواهی کرد.
بعدها
نیشخند پینه بسته اش را
لای گونه های زنی چال کرد
و من عاشقش شدم
یکبار.

هادی بیگی
عسلویه - فروردین نود و یک

نوشته شده توسط هادی بیگی در دوشنبه 7 فروردین1391 ساعت 16:47 موضوع شعر | لینک ثابت

تنها

درب توالت های عمومی

به رویم باز بوده همیشه

و این خودش شانس بزرگیست

در زندگی من

چرا که آدمهای زیادی را دیده ام

در انتظار طولانی

خود را خراب کرده اند...

نوشته شده توسط هادی بیگی در یکشنبه 30 بهمن1390 ساعت 20:24 موضوع شعر | لینک ثابت

کپی رایت توسط هادی بیگی

نوشته شده توسط هادی بیگی در یکشنبه 11 دی1390 ساعت 20:26 موضوع عکس | لینک ثابت

کپی رایت توسط هادی بیگی

نوشته شده توسط هادی بیگی در یکشنبه 11 دی1390 ساعت 20:24 موضوع عکس | لینک ثابت

ميلي به بازگشت ندارم. آلوده ام به جنوب و ساعت هاي بي پايان كار. به همين سادگي از راه ميرسم. تهران فردا بعد از ظهر. كسي منتظر ديدار است؟

دلم قرار و مدارهاي نو ميخواهد. دوست دارم آدم هاي جديد زيادي را براي اولين بار ببينم. بنشينيم چيزي بخوريم (ترجيحن غير از اين قهوه هاي كوفتي) بكشيم بزنيم بنويسيم و وانمود كنيم هيچوقت از اتفاقات جديد هيجان زده نبوده ايم. ما عادت را بر سرمان آوار كرده ايم. پس بگذار دستانم را روي شانه هايت بيندازم و با لاله هاي گوشت بازي كنم در حاليكه از روي صفحه موبايلم برايت شعر ميخوانم ما كه مدتهاست از شرم اولين بارها رد شده ايم بهتر است سرت را به شانه هايم تكيه دهي تا فراموش كنيم ممكن است روي زمستان تهران در روزهاي آينده يخ بزنيم. مراقب خودت باش.

عكس از هادي بيگي

ساحل ني بند - عسلويه - ديماه ۹۰

نوشته شده توسط هادی بیگی در یکشنبه 11 دی1390 ساعت 20:21 موضوع شعر | لینک ثابت

ما دانشمندان بي گناهي بوديم

كه مدام

در كشف جاذبه ها

اشتباه مي كرديم...

نوشته شده توسط هادی بیگی در دوشنبه 28 آذر1390 ساعت 17:17 موضوع شعر | لینک ثابت

راه یافتگان به نمایشگاه عکس روستای ابیانه پس از داوری و انتخاب آثار برتر مشخص شدند.

به گزارش دبیرخانه نمایشگاه، 129 عکس از 45 عکاس به دبیرخانه ارسال شده بود که از این تعداد 15 عکس از 8 عکاس به انتخاب هیئت داوران به این نمایشگاه راه یافته است.

اسامی راه یافتگان به شرح ذیل می باشد.

هادی بیگی، محمدنقدی، شایان مهرابی،جاوید خدمتی، احسان سهرابی،محمدرضاطائب، احسان فضلی اصانلو، ناصر حسامی.
لازم به ذکر است این نمایشگاه به صورت آنلاین در تاریخ بیست و نهم آبان ماه در نگارخانه عکاس برگزار خواهد شد.

نوشته شده توسط هادی بیگی در سه شنبه 1 آذر1390 ساعت 13:37 موضوع عکس | لینک ثابت

به تنهایی
که واسطه میشود
میان هوای آلوده
و ادراک همین است زندگی
از جنبش وال استریت
از تمام شیرهای عسلویه
آب داغ می ریزد
بر بیست و هفت سالگی های مدام
و تجسم اولین رنگ موهای خواهرم.
از وقتی آمده ام
مرده ام
و کارخانه ها
هر شب
چراغ هایشان را بر می دارند
روبروی مردانی
با لوله های همیشه بسته
در ساعت های منظم تردد اتوبوس ها
سوگواری می کنند.
...
دلم برای خودم تنگ است
برای زن هایم
که جایی
میان پاهای قیمتی
سرخ پوشیده اند
و از تمام دنیا
حق طلاق می خواهند،
دست من نبود
آنقدر پوسیده بودم
لای بافتنی زن خدابیامرز پیرمرد
که جایی
برای تو نمانده بود.
آنقدر از این دست ها داده ام
که از آن دست ها هم
شب از غروب رد نمی شود
که برگردی
روبان های رنگی
بر انگشتانم ببندی
تا ردشان را
روی گردنت بخندی
آنگاه که
مردی از تک تک شان
خود را می افتاد.

چاهارده آبان نود

نوشته شده توسط هادی بیگی در سه شنبه 1 آذر1390 ساعت 1:44 موضوع | لینک ثابت

ادای آن ها که کسی در زندگی شان نیست را
در نیاور،
تو بازنده خوبی نیستی
که تهران
از دسته عینک جدیدت آویزان است
و تو بر صخره ای از فحش های کشدار
میترسی....

نوشته شده توسط هادی بیگی در شنبه 28 آبان1390 ساعت 1:18 موضوع شعر | لینک ثابت

این خطوط
آنقدر راست رفته اند و آمدند
شیزوفرنی گرفته اند
سر بجنبان گلم

نوشته شده توسط هادی بیگی در یکشنبه 6 شهریور1390 ساعت 18:41 موضوع شعر | لینک ثابت